در یک مدرسه کوچک در روستایی پساجنگ، معلمی با انشاهای ناتمام و آرزوهای ساده‌ی دانش‌آموزانش روبه‌رو می‌شود و درمی‌یابد که پس از جنگ، شروع دوباره تنها با امید و آموزش ممکن است.

(نقطه سر خط) برای من داستانِ بازگشت به زندگی پس از ویرانی است؛ داستانی درباره کودکانی که جنگ هنوز در ذهن و زبانشان حضور دارد، اما در دلشان آرزوهایی ساده و روشن برای آینده شکل گرفته است.
من می‌خواستم فضایی بسازم که در آن سکوت، برگه‌های خاک‌خورده، و جمله‌های ناتمام، از رنجی بگویند که هنوز تمام نشده است. در مقابل این رنج، امید کودکان و نگاه معلم قرار می‌گیرد؛ نگاهی که می‌خواهد از دل فقدان، به شروعی تازه برسد.این فیلمنامه در اصل درباره‌ی آموزش، صلح، و امکانِ دوباره نوشتن زندگی است؛ همان لحظه‌ای که باید «نقطه سر خط» گذاشت و از نو آغاز کرد.