پسرک بازیگوشی که توپش به پنجره‌ی خانه‌ای قدیمی می‌افتد، وقتی توپ را به شکلی اسرارآمیز و بدون حضور کسی دوباره دریافت می‌کند، درگیرِ معمایِ پنهان در سکوت آن خانه می‌شود.

این فیلمنامه، نگاهی است به مرز باریک میان بازی و واقعیت در جهانِ کودکی. داستان “توپ” تلاشی است برای کشفِ اینکه چگونه یک اتفاق کوچک و روزمره می‌تواند حس تعلیق و کنجکاوی عمیقی را ایجاد کند. هدف من، ساختنِ فضایی مینیمال است که به جای تکیه بر دیالوگ، با تصویر و حس، تماشاگر را درگیر پرسش‌های بی‌جواب می‌کند.
این کار دعوتی است برای بازگشت به حسِ جستجوگری و مواجهه با ناشناخته‌ها در محیطی که فکر می‌کنیم آن را به خوبی می‌شناسیم.